Το Ιερό του Απόλλωνος Μαλεάτα βρίσκεται στη βόρεια πλαγιά του Κυνορτίου Όρους, πίσω από το Θέατρο του Ασκληπιείου Επιδαύρου, και αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους τόπους λατρείας στην περιοχή. Η ιστορία του εκτείνεται από την 3η χιλιετία π.Χ. έως τα ρωμαϊκά χρόνια, αποτυπώνοντας τη συνεχή ιερότητα και τη διαχρονική σχέση του με τη λατρεία της ίασης και της υγείας.

Η λατρεία στον χώρο συνδέεται με τον μύθο της γέννησης του Ασκληπιού και με τις προϊστορικές ταφές που εντοπίστηκαν στην κορυφή του λόφου. Ήδη από τη μέση της 2ης χιλιετίας π.Χ. αναπτύχθηκε εκεί υπαίθριο ιερό με βωμό τέφρας και άνδηρα τελετουργικών γευμάτων, αφιερωμένο σε θεότητες της φύσης και της ζωής. Από τον 8ο αιώνα π.Χ. ο Απόλλων καθιερώθηκε ως κύρια λατρευόμενη θεότητα, προσδίδοντας στον χώρο τον χαρακτήρα θεραπευτικού ιερού.

Κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ανεγέρθηκε ο πρώτος ναός του Απόλλωνα, ενώ στους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους το ιερό γνώρισε ιδιαίτερη ακμή με την κατασκευή μνημειώδους ναού, μεγάλου βωμού, στοάς και κατοικιών ιερέων. Την ίδια εποχή, στη γειτονική πεδιάδα αναπτύχθηκε το ιερό του Ασκληπιού, με το οποίο ο χώρος του Κυνορτίου συνδέθηκε οργανικά, σχηματίζοντας ενιαίο λατρευτικό σύνολο υπό την επωνυμία «Ιερόν του Απόλλωνος Μαλεάτα και Ασκληπιού».

Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους πραγματοποιήθηκαν σημαντικές ανακατασκευές και προσθήκες, όπως το νυμφαίο, το κατάλυμα των ιερέων και μια εντυπωσιακή δεξαμενή, που μαρτυρούν τη διατήρηση του σεβασμού και της λειτουργίας του χώρου.

Σήμερα, στο Ιερό του Απόλλωνος Μαλεάτα εκτελούνται εργασίες αναστήλωσης και ανάδειξης των μνημείων του, με στόχο την αποκατάσταση και την τεκμηριωμένη παρουσίασή τους στο κοινό. Ο χώρος δεν είναι ακόμη επισκέψιμος, ωστόσο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ενιαίου αρχαιολογικού συνόλου της Επιδαύρου και πολύτιμο τεκμήριο της εξέλιξης των αρχαίων ιαματικών λατρειών. Το ιερό αποκαλύπτει τη διαχρονική σύνδεση του ανθρώπου με την υγεία, το νερό και το ιερό τοπίο της Επιδαύρου.