Ασκληπιός. Μύθος και χειρουργική πολέμου

Η άσκηση της μαγικής ή θεουργικής ιατρικής, η θεραπεία δηλαδή της αρρώστιας, που επιχειρείται – και θεωρείται ότι επιτυγχάνεται – με την επίκληση υπερβατικών δυνάμεων, η οποία αποτέλεσε και την επίσημη εκδοχή της παρεχόμενης από τον Ασκληπιό ίασης, χάνεται στα βάθη των αιώνων, ασφαλώς πολύ πριν αποτυπωθεί στα μυθικά πρόσωπα που την εξέφρασαν από την αρχή των ιστορικών χρόνων στον ελληνικό κόσμο. Εξίσου όμως παλιά ήταν η πρακτική, με την οποία η άσκηση της θεουργικής ιατρικής συνδυαζόταν με την υποβοήθησή της με έλλογες ανθρώπινες επεμβάσεις, οι οποίες πραγματοποιούνταν συνήθως στο όνομα του θεού, αλλά στηρίζονταν στην αποθησαυριζόμενη με τους αιώνες σχετική εμπειρία, που περιελάμβανε και την χειρουργική θεραπεία. Αξίζει σχετικά να σημειωθεί ότι η εμπειρία χειρουργικών επεμβάσεων μαρτυρείται εμπράγματα στον Ελληνικό χώρο πολύ πριν από τον Όμηρο, όπως δείχνουν τα ιατρικά εργαλεία που βρέθηκαν σε θαλαμοειδή τάφο του 15ου π.Χ. αιώνα στο Ναύπλιο, όχι μακριά από την Επίδαυρο, όπου άνθισε αργότερα η λατρεία του Ασκληπιού. Αξίζει ακόμα να αναφερθούν σχετικά τα ομοιώματα ανθρωπίνων μελών που βρέθηκαν στο μινωικό ιερό του Πετσοφά στην Κρήτη, που χρονολογούνται στο 1900 με 1700 π.Χ.. και αποτελούν ευχαριστήρια αναθήματα στη θεότητα θεραπευμένων μερών του σώματος. Δεν διαφέρουν από ανάλογα αφιερώματα του 4ου και 3ου π.Χ. αιώνα στο Ασκληπιείο της Κορίνθου.